المپيک بهار 1385; 14(1 (پياپي 33)):41-50

ساختار اسکلتي ورزشکاران به دليل اجراي تمرينهاي بدني سخت و اجراي الگوهاي حرکتي اختصاصي و مستمر، مي تواند دچار انواع تغيير شکل شود.. همچنين، به نظر مي رسد که ساير عاملهاي فردي مي توانند در اين تغيير شکلها موثر باشند. در اين پژوهش، راستاي طبيعي زانوها و ارتباط آن با سن، وزن و سابقه وزشي در ورزشکاران چهار رشته ورزشي بررسي شده است. نمونه هاي اين پژوهش را 100 مرد با ميانگين سن 4.37±20.66 سال و ميانگين سابقه ورزشي 2.77 ± 3.81 سال تشکيل دادند. آزمودنيها شامل 20 فوتباليست، 20 واليباليست، 20 شناگر قورباغه، 20 تکواندوکار و 20 غير ورزشکار بودند. جمع آوري اطلاعات از طريق پرسشنامه و معاينه صورت گرفت. ناهنجاريهاي زانوي پرانتزي و ضربدري، به وسيله کوليس صنعتي تغيير شکل يافته با دقت 1.10 ميلي متر، زاويه Q با روش ترسيم استاندارد و به وسيله گونيامتر يونيورسال با دقت يک درجه در وضعيت هاي استاندارد اندازه گيري شدند. براي تجزيه و تحليل داده ها از ضريب همبستگي پيرسون،ANOVA  و آزمون تعقيبي شفه در سطح P£0.05 استفاده شد.
در پژوهش حاضر، تفاوت معناداري ميان رشته هاي ورزشي از نظر ابتلا به زانوي پرانتزي، ضربدري و ميزان زاويه Q مشاهده شد (P £0.05) .بين سن، وزن و سابقه ورزشي باراستاي طبيعي زانوها ارتباط معناداري مشاهده نشد .(P>0.05)
با توجه به نتايج، لزوم توجه بر اصلاح ناهنجاريهاي زانو و تمرينهاي مناسب براي رفع يا اصلاح اين ناهنجاريها با کمک مربيان و ورزشکاران ضروري به نظر مي رسد.

كليد واژه: زانوي پرانتزي، زانوي ضربدري، سابقه ورزشي، زاويه Q